Ik wil mijn eigen keuzes maken!

Sarah is een tiener van 18 die in opstand komt tegen haar moeder en broer, omdat ze haar eigen keuzes wil maken. Lees het verhaal van Sarah, de gevoelens van een tiener.

 

“Weer zo’n dag waarbij ik naar school, stage of mijn werk ga. Nog steeds zijn er mensen die mij afkeuren. Of niet zien wat ik goed doe, maar vooral wat ik slecht doe. Ik woon met mijn moeder. die volbloed Marokkaanse is, en met mijn broer, die half Nederlands is net als ik. Mijn broer voelt zich wel meer Marokkaans dan ik. Ik zit op een Nederlandse school waar ik mode volg. Ik doe mijn best op school, maar word nog steeds vaak afgewezen door de mensen die veel voor mij betekenen. En dat doet mij veel pijn. Mijn moeder en mijn broer vormden vaak een front tegenover mij, waardoor ik het gevoel had dat ik er alleen voor stond en mijn eigen keuzes moest maken, ondanks de gevolgen. Uit mijn ervaringen heb ik geleerd om af en toe gewoon schijt te hebben aan wat andere mensen van je vinden. Zelfs je vrienden kunnen je vijand worden. Ik ben in mijn rug gestoken, waardoor ik niemand meer voor 100 procent kan vertrouwen.

 

Het leven is geen sprookje en heeft niet altijd het beste einde. Daarom is de enige persoon die je echt helemaal kan vertrouwen jezelf. Kort geleden had ik regelmatig ruzie met mijn moeder, omdat we allebei andere dingen van elkaar willen. De discussies werden ruzies, en de ruzies sloegen ook om in lichamelijk geweld. Want ik deed toch altijd wat ik zelf wilde. Mijn moeder werd hier niet blij van, het enige waar zij aan dacht was haar naam, haar eer. Wat moest men van haar, van ons denken? In die tijd was ik koppig, zoals elk ander meisje van 18 die haar plek zoekt in het leven.

 

Ik kreeg een gesprek met mijn mentor en vervolgens met de schoolmaatschappelijk werker. Toen realiseerde ik mij dat mijn situatie niet normaal is. Ik ging die dag ook uit huis en logeerde de eerste dagen bij een vriendin. We hadden allen een time out nodig. Het eerste gevoel dat ik had, was alleen maar HOOP. Ik heb ook bij een kennis thuis geslapen en uiteindelijk bij een goede vriendin van mijn moeder. Deze verandering vond ik moeilijk en dat maakte school ook moeilijker. Ik ging er op zich wel goed mee om ondanks alle verdriet en pijn. Misschien denk je wel dat het eigenlijk mee moet vallen, dat ik met mijn moeder er alleen over moest praten en we er samen uit moesten komen. Dat moest ook, maar dat vonden wij moeilijk. Ik heb in de tijd dat ik uit huis was, geleerd om op mezelf te bouwen en om niet op te geven, ondanks de gedachte die ik had om helemaal op te houden en om vrij te zijn van alle pijn. Ik wist dat dat een te makkelijke vlucht zou zijn. Tijdens mijn verblijf bij de vriendin van mijn moeder heb ik in twee weken tijd langzamerhand het contact met mijn moeder opgebouwd. Het was een emotionele periode voor ons, maar één ding wist ik zeker; ik miste mijn moeder en wilde onder haar beschermende vleugels blijven. Ik voelde me er niet klaar voor om op eigen benen te staan. Ik wilde graag het huis uit zodat ik kon doen wat ik wilde, zonder met boze ogen aangekeken te worden door anderen.

 

En nu.. kan ik beter met mijn moeder praten dan voorheen. Af en toe hebben we nog wel discussies, maar we komen er uit. We hebben elkaar een maand moeten missen. We hebben beiden bedacht dat we elkaar voor altijd kunnen verliezen als we niet leren ons beter te verplaatsen in de ander. Nu ben ik weer terug bij mijn moeder en ik ben heel gelukkig. Dit was een happy end maar het had veel erger kunnen aflopen als het contact helemaal was verbroken. Ik heb van mijn fouten geleerd en ben blij om terug te zijn bij mijn moeder.

 

Ups en downs horen bij elke familie want een perfecte familie bestaat niet. Praat met je ouders als je iets in je hart hebt. Opgekropte gevoelens kunnen leiden naar veel meer, dat heb ik geleerd. Leer snel om jezelf te vertrouwen en op jezelf te bouwen zodat je later sterk bent. Iedereen maakt fouten, niemand is perfect, maar iedereen is perfect op zijn of haar eigen manier.”

 

Sarah

 

Deze column is een onderdeel van de landelijke actie in het kader van de Week Zonder Geweld – 25 november t/m 1 december – en is een samenwerking tussen Blijf Groep (Steunpunt Huiselijk Geweld Amsterdam), Moviera Utrecht, GGD Midden Nederland en Kadera aanpak huiselijk geweld. Deze week belichten wij elke dag een verhaal over huiselijk geweld, die waargebeurd zijn. De namen die in de columns worden gebruikt zijn fictief.